„Iets kunnen doen voor mensen die dat nodig hebben”

„Hier werken ongeveer dertig vrijwilligers”, vertelt Anton. „Wietske en ik maken het werkrooster, regelen de inkomende goederen en zorgen dat we bereikbaar zijn. Dat kost ons twee à drie dagdelen per week.” Elke vrijdagochtend halen ongeveer vijftig mensen een voedselpakket op. „Je kent de mensen niet bij naam, maar bouwt toch een band met hen op”, zegt Wietske. „En als er iets speelt dat wij niet kunnen oplossen, schakelen we het bestuur in.”

ABC en 123

De pakketten worden samengesteld volgens de ABC- en 123-formule. A staat voor één persoon, B voor twee personen en C voor een gezin. De 123-formule geeft aan welke basisproducten altijd in een pakket zitten. „Vroeger hielden we rekening met wat mensen niet lustten”, vertelt Anton. „Dat bleek niet werkbaar. Nu zeggen we: wat je niet wilt, leg je terug. Dan kan iemand anders het meenemen.”

De voedselbank krijgt producten uit verschillende hoeken. Het voedseldistributiecentrum in Drachten levert het grootste deel. Ook de kerk van Oldeberkoop, De Kleine Boerderij, Albert Heijn, particulieren en sponsoren dragen bij. „Met de sponsorbijdragen kopen we zelf producten in”, zegt Wietske. „Zonder die steun zouden we dit niet kunnen doen.”

Toeval

Beiden kwamen toevallig bij de voedselbank terecht. Wietske bracht ooit iemand naar de voedselbank en besloot daarna zelf vrijwilliger te worden. Anton zocht na een lange ziekte een zinvolle dagbesteding.

Wat maakt dit vrijwilligerswerk zo bijzonder? Anton hoeft niet lang na te denken: „Vooral het sociale aspect en de waardering die we krijgen.” Wietske vult aan: „En dat we iets kunnen doen voor de mensen die dat nodig hebben.”