Mantelzorger Peter helpt zijn vrouw Lipkje

“Verstop je niet, laat gewoon zien hoe het is”

Het Pieterpad lopen. Naar de Noordkaap. Nog één keer samen mooie reizen maken. Dat waren de droomplannen van Peter en zijn vrouw Lipkje toen hij met pensioen ging. “Maar het liep anders,” vertelt Peter. “Twee jaar geleden kreeg Lipkje Alzheimer.” Peter is altijd open geweest over hun situatie: “Verstop je niet, laat gewoon zien hoe het is.”

Wat begon met kleine veranderingen, groeide langzaam uit tot intensieve zorg. “Je rolt er eigenlijk vanzelf in,” ervaart Peter. “Je wordt steeds meer een soort hulpverlener. Voor je het weet ben je dag en nacht met zorgen bezig.” Lipkje is inmiddels volledig afhankelijk van hulp. “Ze kan niet meer zelfstandig eten, douchen en voor zichzelf zorgen. Ik doe vrijwel alles in huis.”

Dat is goud waard

In de woonkamer staat het hoog-laagbed van Lipkje. “Daar begint mijn dag,” zegt Peter. “Schoonmaken, aankleden en de verdere verzorging die eigenlijk nooit stopt. Twee keer per week komt de thuiszorg om Lipkje te helpen douchen.” Gelukkig staat Peter er niet alleen voor. Buren, familie en vrienden springen bij als het nodig is. “Als ik naar de kapper ga of even iets moet regelen, kan ik altijd wel bij iemand aankloppen. We kennen elkaar hier in onze buurt al 25 jaar, dat is goud waard.”

Even een Zorgpauze

“Ik maak ook wel eens gebruik van de Zorgpauze van Saar aan Huis, vertelt Peter. “Saar zorgt dan even voor Lipkje, en dat biedt mij de gelegenheid iets voor mezelf te gaan doen. Dan ga ik bijvoorbeeld lekker even de deur uit.” Saar aan Huis is een organisatie die aanvullende mantelzorg biedt zoals wandelen, licht huishoudelijk werk en nachtzorg. De bedoeling is dat je als oudere langer en prettiger thuis kunt wonen. De hulp van Saar aan Huis wordt vaak vergoed vanuit aanvullende verzekeringen.  

Open zijn helpt

Peter is altijd open geweest over hun situatie. “Waarom zou je het verborgen houden? Sommige mensen voelen dat misschien wel zo, maar ik vind: laat jezelf en je partner gewoon zien. En leg gewoon uit wat er aan de hand is.” Die openheid werkt ook in de directe omgeving. ”De buurt begrijpt onze uitdaging en daardoor helpen ze ons. Een praatje maken, koffie drinken, even opletten. Dat is een wereld van verschil.”

Kleine dingen

Hoe houd je het vol? Peter glimlacht. “Juist door kleine dingen. Ik houd van modelbouw, ik bouw aan een groot schip. En ik ben een boek aan het schrijven. ’s Avonds rond acht uur slaapt Lipkje meestal. Dan heb ik tijd voor mezelf. En ’s ochtends loop ik al vroeg buiten, even de dag opsnuiven.” Het mooiste zijn de momenten samen. “We hebben veel gereisd. Nu gaan we naar Appelscha. Rolstoel in de auto en binnen vijf minuten zijn we in het bos. Je hebt er een prachtig rolstoelpad. Je hoeft de wereld niet rond om samen te genieten.”

Wees niet bang hulp te vragen

“Ze zeggen wel eens dat ik een afwijking heb, omdat ik altijd zo positief ben,” lacht Peter. “Ik los altijd alles op, maar dit kon ik niet alleen. We waren altijd gewend onze eigen boontjes te doppen. Maar je belandt in een wereld waar je geen ervaring mee hebt. Daarom wil ik andere mantelzorgers op het hart drukken: wees niet bang om hulp te vragen. Stel je kwetsbaar op, dat is geen zwakte. Het heeft ons juist enorm geholpen!”

Rust en geduld 

Zo is bijvoorbeeld de casemanager, een begeleider die Peter en Lipkje ondersteunt, een vaste waarde. “Een geweldig mens! Ze heeft me bijvoorbeeld geleerd hoe ik Lipkje moet optillen zonder mezelf te overbelasten.” Ook bracht ze rust. “Ik ben iemand die alles snel wil doen. Zij leerde me geduldiger te zijn en de rust te bewaren. Dat hielp enorm.”

Het kleine waarderen

“Soms kijk ik wel eens van een afstandje naar mijn leven,” zegt Peter na een korte stilte. “Wie had gedacht dat ons pensioen er zo uit zou zien? Peter bekijkt het op zijn herkenbare, positieve manier: “Je leert van het grote naar het kleine te gaan en dat ook te waarderen. Bovendien: mijn vrouw heeft altijd zoveel voor ons gezin gedaan. Nu kan ik wat terugdoen. Dat voelt niet als een belasting, maar als waardevol.”